Gazetemiz Yeni Yıldız

ayrı bir sitede

Gazetemiz Yeni Yıldız bu web sitemiz içinde değil artık ayrı bir sitede yayınına başladı. Gazetemizin yeni adresi linkler sayfamızda.

Yeni Yıldız Gazetesi

Bağlantı Sayfaları

Gözlerine her baktığında utanıt, birşey söyleyecek gibi olur susardı. O laf attığında yüreği pırpır eder, bir an kekeler, gözlerinde boğulup giderdi. Şirin yeşil tokası, şiir gibi konuşmasıonu mest ederdi. Hemen hayallere dalar, hayallerinin baş kahramanı, hep onu yapardı. Gerçek sanır tebessüm eder, uyandığında bir of çeker hüzünlenirdi. Sınıfta gözleri takılı kalınca bir noktaya, arkadaşları dürterdi “ne oldu?” diye. O da hemen geçiştirirdi “yok birşey.” diye. Ama yüreği yanıyordu, o kadar yıl aynı sınıfta okudu. Ne kadar acıydı. Deli gibi severken, sevdiğini söyleyememek. Gözleri kadar yakınken, güneş kadar uzak olmak. Kaç kere söylemek istedi, bazen heyecanlandı, bazen de korktu. Kazanmadan kaybetmek zordu ve belki uzaktan sevmek daha kolaydı. Ama acı...
Hayalini yorgan yapıp üzerine örtüyor, gözlerinde yaşla uyanıyordu...
Şimdi çok uzaktı o günler. Farkındaydı...
Sevdası yüreğine yara olmuş her gün kanıyor, ayrılığı taşıyamıyordu yüreği. Bir gece karanlığa yürüdü. Caddeler bomboş, hava is kokuyordu. Gözyaşlarıyla bir kendi vardı sokakta.
... Bir kaç gün haber alınamadı, bir süre sonra parkta ölü bulundu. Cebinden bir mektup çıktı, sevdasını haykırıyordu. Sanki onu suçluyordu. Ama geç mi kalmıştı... Gazeteciler resmini çekti; yırtık paltosu, uzamış sakalları, yorgun gözlerini... Ertesi gün bütün gazetelerde mektubu yayınlandı. Büyüktü sevdası sığmaz üç cümleye. Bir zamanlar hayata bağlayan sevdası, şimdi katili idi. Sevmek gül ile dikendi. Kimi gülü koklar doyasıya, kimi de dikeni avuçlar yüreği paramparça. Onun ki dikendi.

8 Nisan 2005 Yıl 3 Sayı 131

SEVDİ, BEKLEDİ.  Fatih ACAR

Bazen ağlardı, bazen de güler... Hasret onu karanlık denizlere gömerdi. Ama beklerdi yüreğinde burukluk gözlerinde bir damla yaş ile. Her zaman eline bir çiçek alır, parkın köşesine koşardı. O yine gelmezdi... Tıpkı elindeki çiçek gibi boynu bükülür, arkasına baka baka giderdi. Ve diğer günlerde bu hep böyle sürerdi...
Sitem ederdi dağlara, taşlara ve yüreği sığmazdı koca dünyaya. Günler su gibi akıp giderken o hayal kuruyor, hayallerini gözyaşları ıslatıyor, aldırış etmiyordu. Rüyama girsin diye dualar ediyor, resmi yüreğine koyup uyuyordu. Bazen rüyasına girerdi. Sarılırdı, sarılırdı hiç bırakmayacakmış gibi sarılırdı, rüya olduğunu unutur gerçek sanırdı. Gözlerini açtığında onu arardı ve hemen giyinip parka koşardı. Resimle gönlünü avutup rüyalarla dünyasını süslüyordu.
Saçlarına ak düştü, vücudunda ağrılar başladı ve dahası gözleride iyi görmüyordu artık. Herşeyi değişmişti ama değişmeyen tek şey yüreği idi. Hala onun için atıyor, hala sımsıcak... Ondan tek hatıra eskimiş bir resimdi. O resmi bile gözlüksüz göremiyordu ama hala bekliyordu ve bekleyecekti de; yüreği durana, kara toprağa girene kadar. Niye vazgeçmiyordu? Kimdi o? Aptal mıydı, yoksa deli mi? Hayır o seviyordu. Çünkü gerçek sevgi SADAKATTIR.

15Nisan 2005 Cuma Yıl:3 Sayı:132

Ömrüm bir gül gibi avuçlarımda solup giderken, bir sevda yüreğimde yara olmuş kanarken, ben nasıl güleyim sen elveda derken.
Sen gideli ne kadar zaman oldu hatırlayamıyorum, fakat bir şeyi biliyorum; hasretine dayanamıyorum. Sesini, ellerini özledim. Bana kızıp gitmeni, sitem edişini Lafın kısası kokunu özledim ben. Hiçbir şey o kadar koymadı. Hayatın dertleri, sırtıma batan hançerler bile bu kadar acıtmadı; sebebsiz gidişin kadar.
Hayatın dikenli yollarında ayakkabısız bıraktın. Kanayan yaralarıma tuz bastım. Sen beni nerede unutup gittin. Hatırlamayacak mısın? Dertlere deva olan zaman şimdi niye bu kadar acımasız? Bu acı yaşatmaz beni farkındayım. Vasiyetediyorum her yağan yağmurda beni hatırla. Bulutlar yüreğim sakın unutma. Özlediğimde ağlar, kızdığımda dolu olup üzerine yağar. Ben gidiyorum yine gözlerimde yaş var.

30 Nisan 2005 Cumartesi Yıl:3 Sayı:133

Kampanyalar