KARAŞAR BELDESİ için www.karasar.com  tıklayınız

 

İL ADI	ANKARA
İLÇE ADI	BEYPAZARI
BELDE ADI	KARAŞAR
NÜFUSU	2109
TELEFON	(0312) 775 11 44
FAKS	(0312) 775 11 14
WEB	-
POSTA KODU	06732
MECLİS ÜYESİ	9

     

BELEDİYE BAŞKANI
ADI SOYADI	YILMAZ KOÇAK
DOĞUM TARİHİ	1959
TELEFON	(0312) 775 10 03
MESLEĞİ	İNŞAAT TEKNİSYENİ
ÖĞRENİM DURUMU	LİSE

   Karaşar Beldesi, Ankara İli Beypazarı İlçesine bağlı yeşillikler diyarı 1300-1400 m. rakımlı bir yerleşim merkezidir. Beldemizin kuruluşunun kesin tarihi belli olmamasına rağmen 600-700 yıl gibi tarihten söz edilmektedir. Karaşar’ımızın ilk sakinleri Horasan’dan Konya dolaylarına gelip yerleşmişlerdir. Ancak burada kendi aralarında bazı kargaşalıktan dolayı şu anki bulunduğu yöreye yerleşmişlerdir. Bu yerleşen boylardan, Nadarlar doğu, Kaşlar kuzey, Kepiçler batı, Yaaplar güney, Söğütoğulları, Ortaoğulları ve Simitoğulları ise yakın bölgelere dağılmışlardır. Karaşarlılar Orta Asya’dan batıya gelirken kıyafetleri genelde siyah ağırlıklı olup, bellerine kara şal bağladıklarından dolayı isminin “Karaşallılar” olarak söylendiği, fakat zamanla bu adın “Karaşar” olarak dönüştüğü rivayet edilmektedir.

   Beldemizin coğrafi yapısı çok engebeli olmasından dolayı tarım ve sebzeciliğe elverişli değildir. Beldemizin tarıma elverişli olmaması ve etrafı ormanlarla çevrili olmasından dolayı halkımızın büyük çoğunluğu orman ürünleri taşeronluğu ve amatörce hayvancılıkla uğraşarak geçimlerini temin etmektedirler. Beldemiz gençleri ekonomik zorunluluk ve eğitim amaçlı olarak göç etmiş olmalarına rağmen yaz aylarında ve yılın belli sürelerinde Karaşar ile bağlantılarını hiç koparmamışlardır. Büyük çoğunluğunun da Beldemize mesken yaptıkları gözler önündedir. Beldemiz yaşlı ve emekli insanlarımız için güneşi, doğası, temiz suyu, gürültüsüz ortamı ve stresten uzak bir yaşamıyla güzellikler diyarıdır.

   Beldemiz insanı gelenek ve göreneklerimize sahip çıkmış ve bu günlere kadar yaşatmıştır. Yardımlaşma ve hoşgörüye önem vermiş imece usulünü hala yaşatmaktadır. Halil Bedi YÖNETKEN adlı bir araştırmacı yazar yurtiçi folklor derleme gezilerinin birinde Karaşar’a da uğramış ve bir yazısında bu yöre için şunları yazmıştır. “Beypazarı denince Karaşar bölgesine çok özel bir önem vermek lazımdır. Karaşar çok önemli bir zeybek ve efe bölgesidir. Bu eski yerleşim merkezinde çok yiğit delikanlılar, efeler yetişmiştir. Tabiat güzel, hava ve su mükemmel olduğu  için, kuvvetli ve çok güzel insanlar yetişmiştir. Zeybek oyunları müstesna bir güzelliğe tabidir. İnsan Anadolu’nun göbeğinde bu kadar güzel ve efece zeybek çeşitleri oynandığını hatırına getiremez. Karaşar bölgesi ayrı, özel incelemelere konu olacak derecede zengin ve enteresan bir bölge olduğu gerçeklerini yazmıştır.

   Karaşarlılar Kurtuluş Savaşı sırasında düşmanla doğrudan karşılaşmadığı halde Ülkenin işgali karşısında kayıtsız kalmayarak bütün varlığı ile Kurtuluş Savaşında yer almıştır. İşgal kuvvetlerinin İzmir’e çıkmasıyla birlikte yurdun her tarafında olduğu gibi Ankara ve çevresinde Kuva-i Milliye Birlikleri oluşturulmaya başlanmıştır. Kuva-i Milliye, vatanın işgali karşısında halkın vatan, millet, can, mal, ırz ve namus gibi değerlerini korumak için teşekkül ettirdiği milli kuvvetlerdir. Hiçbir resmi organize olmayan bir halk hareketidir ve düzenli ordular kuruluncaya kadar Kurtuluş Savaşını yürütmüş, daha sonrada düzenli ordulara katılmış kuvvetlerdir.

   Karaşar’ımızda düşman işgali karşısında milli duyguların şahlanışı ile Kuva-i Milliye hareketine bir müfreze kurarak katılmıştır. 1920 yılının ortalarında Karaşar’da 150 kişilik bir gönüllü ordusu “Karaşar Müfrezesi” oluşturarak Kurtuluş Savaşı’na katılmıştır.

   Beypazarı Kaymakamlığı 17 Temmuz 1336 tarihli yazısı ile Nahiyesi olan Karaşar’da teşkil edilen Karaşar Müfrezesi hakkında Ankara Valiliği’ne, Valilik de Erkan-ı Harbiye Umumi Reisliği’ne (Genel Kurmay Başkanlığı) müracaat etmiş, Erkan-ı Harbiye Umumi Reisliği de Garp Cephesi Kumandanlığı’na 18 Temmuz 1336 tarihli şu yazıyı göndermiştir. “150 mevcutla Karaşar Müfrezesi emrine Eskişehir’e sevk edilmiştir. Mahalli istihdamlarının işar buyrulmasını rica ederim.1” Böylelikle Karaşar’da kurulan 150 kişilik Kuva-i Milliye Kuvveti Garp Cephesi Kumandanlığı emrinde Kurtuluş Savaşı’na katılmıştır. Gidenlerin ne kadarının gazi olarak geri döndüğü hakkında bilgi bulunmamaktadır. Ancak büyük çoğunluğunun şehit olduğu muhakkaktır. Böylelikle Karaşarlılar Kurtuluş Savaşı’nın kazanılmasında ve Türkiye Cumhuriyetine  şehitler ve gaziler vererek görevini yapmıştır.

   Beldemizin kuruluşunda 600-700 yıl geçmesine rağmen bugüne kadar korunan doğa güzelliğinin bozulmamasının sebepleri; doğaya saygılı Beldemiz Halkının geçmiş sıkıntılı günlerinde bile doğayı tahrip etmemeleridir. Beldemiz Eğriova Yaylaları dört bir tarafı çam ormanlarıyla çevrili, dört mevsim yeşilliğini kaybetmeyen, turizme elverişli bir doğa harikasıdır. Yaylarımızda “Orman Sınırları ile Hazine Sınırları” 6831 Sayılı Orman Kanunu’nun 2/B maddesi gereğince ayrılmış olup şu anda halkımızın kullanımına tahsislidir. Beklentilerimiz arasında yaylalarımızda ekolojik doğa yapısını bozmadan yürüyüş parkurları, kamp alanları, dinlenme tesisleri, bungalov tipi evler, su ürünleri olta balıkçığı ve kış turizmine yönelik çalışmalar yapmaktır. Halkımızın üretmiş olduğu, yöremize ait hayvansal ürünler (yoğurt, krema yoğurt, tere yağı, süt, et, yumurta) el işleme sanatları (desenli çorap, heybe, nakış ve takılar) ve buna üretimlerin satışının yapılarak ihtiyacı olan kişilerin ekonomik durumlarını düzeltme amaçlı çalışmaların yapılabilmesi Belediyemiz planları arasındadır.

1-Kaynak: Genel Kurmay Başkanlığı Askeri Tarih Stratejik Etüd Başkanlığı Türk İstiklal Harbi Arşivi Dosya: 8 Klasör: 556 Fihrist: 18

KARAŞAR ZEYBEĞİ

Zeybek misin zeybek donu giyecek efem                        
Katil misin tatlı cana kıyacak
Cahil misin el sözüne uyacak efem
   Koç gibi meydanda dönenlerdeniz
   Biz ahbap uğruna ölenlerdeniz
Döküldü mü maşrapamın kalayı efem
Bozuldu mu zeybeklerin alayı
Düşmanları öldürmenin kolayı efem
   Koç gibi meydanda dönenlerdeniz
   Biz ahbap uğruna ölenlerdeniz
Al’verin martinimi atayım efem
Atayım da Karaşar’ı katayım
Fırsat verin düşmanları haklayım efem
   Koç gibi meydanda dönenlerdeniz
   Biz ahbap uğruna ölenlerdeniz
İniverdim Eğr’ovanın düzüne efem
Çayır çimen çıkıverdi dizime
Beş yüz atlı gelemezdi izime efem
   Yattım uykulardan uyanamadım
   Yağlı kamalara dayanamadım
Çadır kurdum Eğr’ovanın düzüne efem
Nişan taktım bir zenginin kızına
Uyma dedin uydum eller sözüne efem
   Yattım uykulardan uyanamadım
   Yağlı kamalara dayanamadım
Korkmaz idim ayrılıktan ölümden efem
Kahve içerken fincan düştü elimden
Bilemedim dostlarımın halinden efem
   Yattım uykulardan uyanamadım
   Yağlı kamalara dayanamadım
Zeybekleri yaylalarda bastılar efem
Cepkenini çam dalına astılar
Beş kardeşi bir tahtada kestiler efem
   Vurman Hüseyin’e, kıyman Ali’ye
   Kelleleri bahşiş gitti Valiye
Hüseyin’in biber gibi benleri efem
Al kan oldu cepkeninin yenleri
Şan verdi bu diyarın efeleri efem
   Vurman Hüseyin’e, kıyman Ali’ye
   Kelleleri bahşiş gitti Valiye
Üzengim kırıldı indim bağladım efem
Martinimi kabzasından kavradım
Anamı nafile yere ağlattım efem
   Yattım uykulardan uyanamadım
   Yağlı kamalara dayanamadım